Marek Strzelecki Kancelaria Adwokacka tel. 789 413 540

Igołomia 293 oraz ul. Kurkowa 3/3 w Krakowie, e-mail: strzeleckimarek@interia.pl

Opublikowano: 2009-10-15

Służebność osobista

Chciałabym zapytać, czy w polskim prawie jest definicja izby, czy pomieszczenie np. o wielkości 3 m kwadratowe można traktować jako izbę? Czy jest jakiś wyrok sądu najwyższego w tej sprawie? Chodzi mi o służebność osobistą dla teściowej

Szanowna Pani
Odnosząc się do Pani zapytania przesyłam regulacje prawne dotyczące poruszanego prze panią problemu
Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna
z dnia 5 kwietnia 1985 r.
III CRN 71/85
LexPolonica nr 309265
Monitor Prawniczy 2007/6 str. 321
Treść art. 301 kc pozwalająca na dopuszczanie do współwykonywania prawa tam określonego przez podmioty w tym przepisie wskazane stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 300 kc. W porównaniu ze służebnością osobistą w ogólności, służebność mieszkania obejmuje zwiększony rozmiar możliwych korzyści uprawnionego. Służy ona ochronie osób, zwłaszcza tych, które jeszcze lub już nie są w stanie pracować jak: dziecko, osoba w podeszłym wieku lub niezdolna do działania z powodu choroby czy innego upośledzenia. Służebność ta uprawnia osobę, której przysługuje nie tylko do korzystania z mieszkania, lecz również z pomieszczeń lub urządzeń przeznaczonych do wspólnego użytku mieszkańców budynku. Są to uprawnienia tak szerokie, że treść tej służebności jest podobna do treści użytkowania. Mający służebność mieszkania może przyjąć na mieszkanie małżonka i dzieci małoletnie. Inne osoby może przyjąć tylko wtedy, gdy są przez niego utrzymywane albo potrzebne przy prowadzeniu gospodarstwa domowego. Dzieci przyjęte jako małoletnie mogą pozostać w mieszkaniu także po uzyskaniu pełnoletniości.

Poza powyższym orzeczeniem Sądu najwyższego nie istnieje inne które precyzowałoby pojęcie izby. Dlatego poszukiwać należy tego pojęcia w przepisach prawa budowlanego i ustawy o statystyce publicznej. W świetle niniejszych przepisów izba to pomieszczenie w mieszkaniu, oddzielone od innych pomieszczeń stałymi ścianami sięgającymi od podłogi do sufitu, o powierzchni nie mniejszej niż 4 m kw., z bezpośrednim oświetleniem dziennym, tj. oknem lub oszklonymi drzwiami w ścianie zewnętrznej budynku; za izbę uważa się nie tylko pokoje, ale również kuchnie spełniające powyższe kryteria. Nie uznaje się za izby – bez względu na wielkość powierzchni i sposób oświetlenia – przedpokojów, holi, łazienek, ubikacji, spiżarni, werand, ganków, schowków itp.