Zgodnie z polskim kodeksem rodzinnym i opiekuńczym (art.105) po ustaniu zarządu rodzice obowiązani są oddać dziecku lub jego przedstawicielowi ustawowemu zarządzany przez nich majątek dziecka. Na żądanie dziecka lub jego przedstawiciela ustawowego, zgłoszone przed upływem roku od ustania zarządu, rodzice obowiązani są złożyć rachunek z zarządu. Żądanie to nie może jednak dotyczyć dochodów z majątku pobranych w czasie wykonywania władzy rodzicielskiej.
Powstanie obowiązku rodziców (jednego z nich) do złożenia rachunku z zarządu jest uzależnione od zgłoszenia żądania przez dziecko lub jego przedstawiciela ustawowego w terminie jednego roku od ustania zarządu. Termin ten ma charakter prekluzyjny, z jego upływem zatem prawo domagania się złożenia rachunku wygasa.

Sprawowanie zarządu majątkiem dziecka, odmiennie niż sprawowanie władzy rodzicielskiej, podlega, nadzorowi sądu opiekuńczego. W tym celu konieczne jest przeprowadzenie podziału na czynności zwykłego zarządu majątkiem dziecka i czynności przekraczające zwykły zarząd.

Sąd Polski jednak nie ingeruję w końcowy rachunek zarządu, chyba, że zarząd nad majątkiem małoletniego sprawuje opiekun (nie jest to rodzic).

Przedmiotowa sprawa dotyczy majątku znajdującego się na terenie Francji i tutaj ma właściwość Sąd Francuski, który działa na podstawie przepisów francuskich. Według prawa międzynarodowego własność i inne prawa rzeczowe podlegają prawu państwa, w którym znajduje się ich przedmiot. W prawie polskim, w przypadku opiekunów istnieje możliwość złożenia wniosku o zwolnienie z rachunku końcowego, gdyby takie rozliczenie było niecelowe. Czy istnieje taka możliwość we Francji, jakie są konsekwencje niezłożenia takiego wniosku są mi niewiadome.

Podsumowując temat w przedmiotowej sprawie podlega Pani prawu francuskiemu. Podleganie jurysdykcji państwa polskiego w sprawach międzynarodowych jest uzależniona od tego, czego dotyczy sprawa, kto jest stroną postępowania itp. Zależności te reguluje prawo prywatne międzynarodowe.

Rachunek powinien być sporządzony w języku francuskim. Czy powinien on być uwierzytelniony na pewno wynika z przysłanego do Pani pisma. Notariusz uwierzytelnia kopie, odpisy dokumentów urzędowych. W tym wypadku jest to niecelowe.

Jeżeli rachunek będzie wymagać uwierzytelnienia to stosuje się poniższy przepis:

§ 20. 1. Jeżeli na wniosek osoby zainteresowanej dokument sporządzony w Rzeczypospolitej Polskiej i przeznaczony do użytku za granicą ma być uwierzytelniony, uwierzytelnienie dokonywane jest w następujący sposób:
1) na dokumencie sądowym autentyczność podpisu sędziego, referendarza sądowego lub sekretarza sądowego oraz autentyczność pieczęci urzędowej sądu uwierzytelnia:
a) prezes właściwego sądu okręgowego albo upoważniony przez niego sędzia lub referendarz sądowy,
b) prezes sądu apelacyjnego lub upoważniony przez niego sędzia, jeżeli uwierzytelnienie dotyczy dokumentu sporządzonego przez sąd apelacyjny,
2) na dokumencie notarialnym autentyczność podpisu notariusza i jego pieczęci urzędowej uwierzytelnia prezes właściwego sądu okręgowego albo upoważniony przez niego sędzia lub referendarz sądowy,
3) na tłumaczeniu dokumentów autentyczność podpisu tłumacza przysięgłego i jego pieczęci uwierzytelnia minister właściwy do spraw zagranicznych.
2. Jeżeli na wniosek osoby zainteresowanej dokument sporządzony w Rzeczypospolitej Polskiej i przeznaczony do użytku za granicą ma być uwierzytelniony przez przedstawicielstwo dyplomatyczne wykonujące funkcje konsularne lub urząd konsularny państwa obcego w Rzeczypospolitej Polskiej, autentyczność podpisu prezesa sądu okręgowego lub apelacyjnego, upoważnionego sędziego lub upoważnionego referendarza sądowego oraz autentyczność pieczęci urzędowej uwierzytelnia minister właściwy do spraw zagranicznych.