STAN FAKTYCZNY:
Jan K. i Krystyna K. są małżeństwem od 25 lat. Posiadają pełnoletnie dzieci, które opuściły dom i usamodzielniły się. Pozakładały one także własne rodziny. Małżeństwo K. pozostało samo w mieszkaniu stanowiącym spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu należące do majątku osobistego Jana K.
Małżonek ów nadużywa alkoholu, znęca się psychicznie nad żoną i szantażuje ją faktem, iż wyrzuci ją z mieszkania, kiedy ona grozi zawiadomieniem organów ścigania o fakcie znęcania nad jej osobą. Ostatecznie w dniu 1 stycznia 2007 roku Krystyna K. wróciła do mieszkania po świątecznym pobycie u dzieci i nie może wejść do mieszkania. Mąż w czasie jej nieobecności zmienił zamki. Próba negocjacji z mężem nie dała rezultatu i Krystyna K. nie dostała się do lokalu.

Co powinna uczynić Krystyna K.?

W opisanym przypadku Krystyna K. jest osobą, która została przez męża WYZUTA z posiadania lokalu. Nie ma ona prawa do tego lokalu, gdyż jest to majątek osobisty męża. Pomimo tego należy ją uważać za POSIADACZA tego lokalu. Tym samym jako każdemu posiadaczowi którego posiadanie naruszono służy prawo dochodzenia w Sądzie roszczenia o to aby Sąd nakazał mężowi przywrócenie jej w posiadanie ( wpuszczenia do mieszkania) i zakazanie naruszeń w przyszłości.
Bez sprzeczne jest, to iż jest naruszeniem posiadania czynność polegająca na zmianie zamków w drzwiach co spowodowało fizyczną niemożliwość wstępu do lokalu i w efekcie pozbawienie jego posiadania.
Przy tym nie ma na to wpływu fakt, iż Krystyna K. nie jest współwłaścicielem tego lokalu. Nie jest to także zależne od tego czy Krystyna K. miała dobrą wiarę- czyli niezależnie od tego, że wiedziała o fakcie, iż mieszka w lokalu (posiada go), a jest on wyłączną własnością jej męża. Niezależne
Ochrona posiadania jest więc w prawie cywilnym bardzo szeroka.

Aby dochodzić roszczenia Krystyna K. musi złożyć POZEW o przywrócenie naruszonego posiadania do Sądu Rejonowego, Wydziału Cywilnego właściwego dla miejsca położenia tego lokalu, z którego została wyzuta (którego posiadania ją pozbawiono).

Najważniejszą jednak kwestią jest fakt, iż roszczenie to może być zgłoszone do Sądu tylko w ciągu 1 roku od dnia naruszenia posiadania. Jest to termin ZAWITY (czyli taki który nie może być przewrócony).

Pozew o przywrócenie naruszonego posiadania podlega opłacie stałej w kwocie 200 złotych. Powinna być ona uiszczona przy wniesieniu powództwa. Osoba, która nie może jej ponieść z uwagi na trudną sytuację materialną może w pozwie zamieścić wniosek o zwolnienie przez Sąd od ponoszenia kosztów sądowych (wówczas nie opłaca tej kwoty do czasy wydania przez Sąd postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych).

Podstawa prawna:
1) ustawa Kodeks cywilny z dnia 23.04.1964 roku, Dz.U. nr 16 poz. 93 z póź. zm.
2) Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28.07.2005 roku, Dz. U. nr 167, poz. 1398