Obowiązek alimentacyjny obciążą krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. W linii prostej taki obowiązek może zatem powstać między krewnymi tej samej linii a różnych stopniem-np. między ojcem a synem albo wnukiem a dziadkiem. Nie musi to być zatem różnica tylko jednego stopnia. Obowiązek alimentacyjny obciąża krewnych równych stopniem odpowiednio do ich możliwości zarobkowych i majątkowych, np. jeżeli zobowiązanych jest czworo dziadków względem wnuka to od każdego może on żądać alimentów stosownie do ich możliwości zaspokojenia jego żądania. Obowiązek obciąża bliższych stopniem przed dalszymi, a zatem wobec wnuka dziadek będzie zobowiązany dopiero, gdy ojciec nie może go zaspokoić. Dzieci i małżonkowie mają prawo do alimentów niezależnie od tego czy pozostają w niedostatku, albowiem obowiązuje zasada wynikająca z art. 27 KRO- „Zasada równej stopy życiowej rodziny”. Specjalne uregulowanie zawiera art. 133 § 1 KRO zgodnie, z którym rodzice są obowiązani do alimentów wobec dziecka dopóty, dopóki nie jest ono w stanie samo się utrzymać. To samo dotyczy dziecka przysposobionego, w przypadku adopcji nierozwiązywalnej. Gdy jest to adopcja rozwiązywalna to adoptujący ma prawo dochodzić alimentów od adoptowanego w pierwszej kolejności i na odwrót. Z kolei po rozwiązaniu tego stosunku Sąd może orzec utrzymanie obowiązku wobec adoptowanego. Po rozwodzie alimenty są uzależnione od tego, kto z małżonków jest winny rozkładu pożycia. Możliwe są trzy sytuacje: 1-małzonek wyłącznie winny nie może żądać alimentów od niewinnego, 2- gdy alimentów żąda małżonek winny od winnego albo niewinny od niewinnego to zależą one od niedostatku żądającego, 3- gdy małżonek niewinny od winnego i wskutek rozwodu istotnemu pogorszeniu uległa jego sytuacja materialna to alimenty należą mu się choćby nie był w niedostatku. Po orzeczeniu separacji stosuje się przepisy o alimentacji po rozwodzie, jednak bez limitu końcowego czasu ich trwania. Rodzeństwo może wyłączyć swój obowiązek, jeżeli połączone to jest dla nich z nadmiernym uszczerbkiem (czyli w zauważalnym stopniu). Z kolei pasierb może mieć roszczenie wobec ojczyma, a na odwrót jedynie wówczas, gdy ojczym łożył na utrzymanie pasierba i jest to uzasadnione zasadami współżycia społecznego. Ojciec pozamałżeńskiego dziecka ma obowiązek przyczyniania się w rozmiarze odpowiadającym okolicznościom w okresie 3 miesięcy ciąży do utrzymania matki dziecka.

Materiał jest własnością Redakcji porada-prawna24.pl. KOPIOWANIE ZABRONIONE